Dziecko-stan zdrowia

Wychowanie fizyczne dzieci i młodzieży jest bardzo ważnym elementem wychowania ogólnego. Wychowanie fizyczne ma wiele walorów o znaczeniu rozwojowym i zdrowotnym i dlatego jest niezbędne i propagowane przez medycynę rozwojową. Ćwiczenia gimnastyczne wyrabiają wytrzymałość fi­zyczną i psychiczną dziecka, działają dodatnio na wiele procesów fizjologicz­nych zachodzących w ustroju człowieka, a także zapobiegają powstawaniu wad postawy ciała, a w nielicznych przypadkach mają wręcz działanie lecznicze. Na podstawie przytoczonych argumentów trudno nie uznawać wychowania fizycznego w wieku rozwojowym za bardzo ważny element w ochronie zdrowia dzieci i młodzieży. Wszystkie wymienione walory sportu trzeba uznać za pozytywne pod warunkiem, że zajęcia wychowania fizycznego prowadzone są prawidłowo i z uwzględnieniem indywidualnych predyspozy­cji poszczególnych uczniów. O tym, czy dziecko może uczestniczyć we wszystkich rodzajach ćwiczeń wychowania fizycznego, czy tylko w niektórych z nich, powinni decydować wspólnie lekarz szkolny i nauczyciel wychowania fizycznego. Niestety, rodzice za często żądają od lekarza zwolnienia ich dziecka z zajęć wychowania fizycznego, podając przeróżne powody, które nie mają nic wspólnego z ustalonymi przez medycynę przeciwwskazaniami do udziału w tych ćwiczeniach. Przeciwwskazań do uprawiania ćwiczeń jest sporo, ale często nawet lekarz szkolny nie jest w stanie bez pomocy odpowied­nich specjalistów podjąć decyzji o celowości zwolnienia dziecka z zajęć wychowania fizycznego. Niektóre schorzenia wymagają tylko pewnego ogra­niczenia lub czasowego wstrzymania się od ćwiczeń. Zupełnie inne kryteria zdrowotne stosuje się do dzieci i młodzieży uprawiającej sport wyczynowo. Tutaj kryteria są znacznie ostrzejsze. Młody człowiek zapisujący się do klubu sportowego powinien przejść specjalne badania lekarskie w odpowiedniej przychodni sportowolekarskiej, a także powinien być systematycznie okreso­wo badany. Młodzież do 16 roku życia musi być badana co 3 miesiące, a młodzież powyżej lat 16 co pół roku. Każdy młody człowiek czynnie uprawiający sport ma specjalną książeczkę zdrowia, do której lekarz sportowy wpisuje swoje uwagi i wyniki każdorazowego badania okresowego. Szczegól­nej troski i opieki ze strony lekarzy szkolnych i sportowych wymagają dzieci z tzw. klas szkół sportowych. Trzeba bowiem pamiętać, że każdy nadmierny wysiłek, każde za bardzo jednostronne ćwiczenie mogą wywołać ujemne dla zdrowia skutki w rosnącym i rozwijającym się organizmie dziecka i zamiast pobudzenia wszechstronnego rozwoju fizycznego, może dojść do powstania określonych wad, a nawet poważnych zachorowań. U młodzieży intensywnie i wyczynowo uprawiającej sport istnieje znacznie większe zapotrzebowanie kaloryczne niż u dzieci, które sportu nie uprawiają. Dlatego też jadłospis sportowca musi być odpowiednio wzbogacony ilościowo i jakościowo. Wielki zapał do uprawiania sportu u młodzieży należy uważać za zjawisko nader pożyteczne i nie należy go hamować, pod warunkiem, że sport będzie tylko dodatkiem do nauki czy pracy, a nigdy odwrotnie. Sport powinien być niejako wyróżnieniem i nagrodą za dobre wyniki w nauce i pracy. Trzeba jednak przypominać młodzieży, że w czasie ostrych zachorowań należy zaprzestać uprawiania sportu na odpowiednio długi okres. Czynny sport, szczególnie w okresie chorób przebiegających z podwyższoną ciepłotą ciała, jest niedopuszczalny i wręcz szkodliwy, może doprowadzić do ciężkich zmian w narządach wewnętrznych. Ogromne znaczenie ma także odpowied­nie zapobieganie powstawaniu wszelkiego rodzaju urazów fizycznych. Godnym polecenia sportem dla dzieci i młodzieży jest pływanie, które wszechstronnie rozwija narząd ruchu i poprawia ogólną sprawność. Naukę pływania powinno się rozpoczynać już w wieku przedszkolnym. Moim zdaniem nie powinno się pozwalać, a przynajmniej nie powinno się zachęcać młodzieży do uprawiania tzw. sportów siłowych^ brutalnych, jak boks, czy podnoszenie ciężarów, przed ukończeniem 18 roku życia. Niestety, często jeszcze postępuje się odwrotnie. Bardzo wskazane są wszelkiego rodzaju ćwiczenia fizyczne na świeżym powietrzu całych rodzin, niezależnie od wieku poszczególnych członków rodziny, np. w formie biegu po zdrowie, ścieżki zdrowia, długich, pieszych wycieczek itp. System reklamy Test

Porady o dzieciach

  • System reklamy Test
  •